Mon, Jan 25, 2021 07:24



होमपेज › Crime Diary › एक नग्न सत्य

एक नग्न सत्य

Last Updated: Mar 04 2020 1:34AM




माधव गवाणकर 

व्यक्ती गुन्हेगार असते तेव्हा तिला पकडता येते. समाजच गुन्हेगार असतो; व्यक्तीचा छळ करतो, तेव्हा  कोंडी करणार्‍या समाजाला कोणता कायदा धडा शिकवतो?

कुणाच्या अध्यात न मध्यात नसलेल्या सुयशला तो घराबाहेर पडला की टवाळखोर, रिकामटेकडी पोरे चिडवायला, डिवचायला सुरुवात करत. काही वेळा तर त्याला ते आपल्यालाच हसले, असा भास व्हायचा. कधी ते खरेही असायचे. त्याचे वागणे-बोलणे मुलींसारखे होते, हे तर खरेच. पण ते तो मुद्दाम करत नव्हता. ते आपोआप घडत होते. काही दोष हे उपजत, जन्मजात असतात. तशी लहानपणापासून त्याला नाचगाण्याच्या कलेची आवड होती. मेंदी आणि रांगोळीत रस होता. जसजसा तो मोठा होऊ लागला तसतसा त्याचा जास्तच छळ आणि हेटाळणी होऊ लागली. घरच्या लोकांचाही आधार मिळेना. त्याचे पप्पा तर त्याला ‘आमच्याच घरात कशाला जन्म घेतलास नाच्या!’ म्हणत आणखी चार अपशब्द वापरत. अपमान करत. न शिकलेली व कसलेही अधिकार नसलेली सुयशची आई अश्रू ढाळायची. नशीब आमचं! म्हणायची.

एखाद्या आडदांड पोराने शारीरिक लगट केलेली सुयशला आजिबात आवडत नसे. पण अशा मुलांची छेडछाड केली जाते, तेव्हा ते त्याची तक्रार तरी कुठे? कशी करणार? ‘तुलाच कसं छेडलं?’ म्हणत त्यालाच दोष दिला जाणार. कुचेष्टा, अवमान, नको ती आगळीक यामुळे सुयश हैराण झाला. त्याचे अभ्यासात लक्ष लागेना. कॉलेजच्या गॅदरिंगला त्याने ‘येणार साजण माझा’ गाण्यावर नृत्य केले. ‘वन्समोअर’मिळाला. टाळ्या, शिट्या वाजल्या पण ते तेवढ्यापुरतेच... ‘तू! तुझं इथं पोरांमध्ये काय काम? तिकडं पोरींबरोबर जाऊन बस.’ म्हणत एका माणुसकी नसलेल्या पोराने त्याला दुसर्‍या दिवशी दूर पिटाळले. दुसर्‍या असभ्य मुलाने, ‘तू दिवसा कशाला येतोस रे कॉलेजात? तुझ्यासारख्या लोकांचा ‘खेळ’ रात्री चालतो ना?’ म्हणत त्याची वाटच लावली. सुयशच्या डोळ्यात पाणी आले. आपण मुलगी असायला हवं. नव्हे! मनातून आपण मुलगीच आहोत, अशी सुयशची भावना तीव्र होऊ लागली होती. खरे तर सुयश शरीराने, अवयवांनी पूर्ण पुरुषच होता; पण निर्दयी आणि निर्बुद्ध समाज त्याला हळूहळू माणसात धरेनासा झाला. म्हणूनच सुयश शेवटी न सांगता घरातूनच निघून गेला. शोधाशोध फार झाली असेही नाही. तो कुणालाच नको होता. त्याच्या ताईला मात्र खूप वाईट वाटले. पण ती सासरी होती. तिला सासुरवास होत होता. तिच्या भावावरूनही तिला सासू नावे ठेवायची, ‘तुझा तो बायल्या भाऊ गेला तरी कुठे शेण खायला?’ या शब्दात सासूने तिचीच निंदा केली.

कॉलेज शिक्षण अर्धवट टाकून रागाने, दुःखाने, मजबुरीने, सारे असह्य झाल्याने कौस्तुभला समाज मात्र ‘सत्य’ सांगून गेला एक नग्न सत्य! मुलगा असून तो मनाने स्वतःला मुलगी (पारलैगि असल्याने) स्त्री समजतो, अशा  पुरुषाला ‘ट्रान्ससेक्शुअल’ म्हणतात.

समाजाच्या छळामुळे सुयशने एक धक्कादायक मार्ग स्वीकारला. तो तृतीयपंथीयांच्या गटात जाऊन मिसळला. तो पंथ त्याने स्वीकारला. साडी नेसून सुयश इतर तृतीयपंथीयांबरोबर टाळ्या वाजवत, पैसे मागत फिरायला शिकला. आता तो परतणे शक्य नाही.